Weinig zicht [dag #12]

Vanochtend werden we gewerkt door het geluid van een koekoek die voor ons net wat te vroeg was. Toen we naar buiten keken zagen we helemaal niets. Het was mistig waardoor we zelf de eerst rij bomen niet meer zagen. Ook reden we vandaag zo’n half uurtje verder binnen dit Nationaal park, waardoor we nog veel meer over bomen kunnen vertellen.

Mist

In de ochtend werden we al vroeg verrast door mist die het (uit)zicht wat minder maakte vandaag. Hoewel we met deze mist niet de weg op zouden gaan, maakten we onze bus wel vertrek klaar zodat we konden gaan wanneer het opklaarde. Het was maar een korte rit naar onze volgende stop, waardoor we eigenlijk ook alle tijd hadden.

Langzame kraan

Toen de mist weg begon te trekken zijn we van onze blokken gereden en hebben we ons water geloosd en ook meteen onze watertank weer aangevuld met schoon water. Omdat dat kraantje niet al te best was duurde het wel een hele tijd voor we weer op 100% zaten, maar in die tijd konden we ook meteen onze ramen (en de rest van de bus) een keertje schoonmaken.

Normaal zo rustig

De meeste vrijdagen zijn voor mij zakelijk gezien heel erg rustig. Op die dagen zijn minder mensen aan het werk, waardoor ik het ook automatisch rustiger heb. Vandaag was dat wat anders, had ik regelmatig mailtjes of telefoontjes die ik moest plegen. Vanuit de supermarkt kreeg ik zelfs nog meldingen dat de servers onbereikbaar waren. Gelukkig bleek het loos alarm en werden alle servers op dat moment voorzien van updates. Toch zorgt dat wel wat voor onrust en de twijfel om wel of niet een nieuwe wandeling te gaan maken.

Zonder rugzak

Al voor mijn twijfels door al het werk hadden we de keuze gemaakt om vandaag licht te gaan wandelen. Dus geen rugzak, alleen de navigatie , water en een camera. Dus ook geen tablet waarop ik eventueel zou kunnen werken als het nodig was. Aan de ene kant geeft mij dat stress en onzekerheid, maar aan de andere kant scheelt het ook zo veel gewicht om mee te nemen. En alle eerdere dagen was er ook niets wat geen uurtje kon wachten. Ik ben dus gewoon gegaan, zonder overbodige extra’s. En dat was wederom een fantastische goede keuze.

Bijzondere natuur

Halverwege onze wandeling naar de supermarkt kwamen we al langs het ‘startpunt’ van onze wandelroute voor vandaag. Het zag er groen uit en er liep een riviertje door. Maar het was nog veel mooier dan we en eerste instantie dachten. Er waren grotten van immens grote keien, watervalletjes en bijzondere bomen met ontzettend veel mos. Ook hierbij helaas weer, je had er bij moeten zijn.

Grote keien

Als je hier voor het eerst komt, dan moet je echt een paar keer kijken. Je ziet dat de rivierbedding bestaat uit grote keien, maar door de bomen en bossen is het heel erg lastig om te zien hoe groot het is. Tot je mensen ziet lopen en beseft, dit is echt heel groot.

Beklede bomen

Wat ik zelf ook erg opvallend vond aan deze plek was al het mos wat bijna overal te zien was. Op de rosten, de paden en de bomen. Zo veel mos dat zelfs de schors nergens meer te zien was. Het bos was duidelijk oud, met ontzettend veel kleine paadjes en heel weinig mensen.

Ook nu kwamen we vrijwel niemand tegen en hadden we nauwelijks bereik. Nu maar hopen dat er niets gebeurd. Eenmaal terug in de bewoonde wereld, bleek ik niets te hebben gemist, en alles is blijven werken. Het was dus een goede en zelfs ontspannende keuze om weer lekker op pad te gaan.

Navigatie

De navigatie die wij gebruiken heeft ook vandaag weer ontzettend geholpen. Zonder (internet)verbinding en toch alle routes en paden zonder problemen kunnen tonen is ook erg prettig. Zonder zouden we zeker verdwalen, en dan zouden we zonder internet ook niet even Google Maps om hulp kunnen vragen. Halverwege de route kwamen we nog een stel wandelaars tegen die met een fysieke kaart aan het klooien waren, en ons op hun Frans om de weg vroegen. Wij konden ze helaas niet echt helpen, maar was voor mij nogmaals een bevestiging dat wij niet zonder zouden kunnen.

Foto’s van vandaag