De eerste week

Zoals het elke reis eigenlijk al is, zijn de eerste paar dagen echt even wennen. Bijvoorbeeld het leven op 6 vierkante meter, het opbergen van spullen, en het koken op twee kleine pitjes. Er is dan ook al wel het een en ander mis gelopen, maar dat hoort ook gewoon bij het camperleven. In deze wekelijkse samenvatting zal ik onze hoogte-, en soms ook dieptepunten met jullie delen.

Klaar voor vertrek, toch?

Afgelopen maandag was het dan zo ver. Alles was er klaar voor, alles was ingepakt, we konden vertrekken. En juist dat wat je niet van tevoren in kon pakken, vergaten we dan ook. Of om eerlijk te zijn, ik. Nog geen drie bochten na vertrek kwam Tamara met de vraag: “heb jij jouw jas nog meegenomen?”

Natuurlijk niet, en we draaiden dan ook snel weer om. Ondertussen pakten we er voor de zekerheid onze checklist nog even bij, en daaruit bleek dat we nog wat kleine dingen niet hadden afgestreept.

Met een kleine vertraging vertrokken we dan echt vanuit Helmond.

Een nat begin

Dat we toch nog een jas hadden meegenomen, dat bleek een goede keuze. De eerste dagen hebben namelijk nogal veel regen gezien. Een beetje nattigheid weerhoudt ons er dan ook niet van om toch de deur uit te gaan. Allemaal goed ingepakt gaan we dan toch ook regelmatig naar buiten voor een kleine wandeling.

Voor onze eerste stop in Bergheim hadden we 2 nachten gepland, waardoor we na aankomst een korte verkenning hadden gedaan, en een plan maakten voor de eerste echte dag.

Spelen

Wanneer we gewoon thuis zijn vallen de kleine stapjes in de ontwikkeling van Thomas niet zo op. De mijlpalen natuurlijk wel, maar alles was gelijkelijk veranderd niet.

Maar nu we weg zijn, vergelijken we veel met onze vorige reis, ruim een half jaar geleden. En hoe leuk om nu te zien dat Thomas zich zelfstandig kan vermaken, of het leuk vind om keer op keer weer een trapje op te klimmen en van de glijbaan af te gaan.

Kasteeltuin

Net als in Nederland is op veel plaatsen in Duitsland ook heel veel regen gevallen, en dat blijf je hier ook zien. In de mooie kasteeltuin liepen de vijvers over en stonden veel paden onder water. We werden er al voor gewaarschuwd, en lieten op ons beste Duits weten dat we prima schoenen hadden die wel tegen wat water konden.

Eenmaal in het park begrepen we beter waarom ze het vermelden, want op sommige plekken stond het water zo hoog dat het ook onze schoenen in zou lopen.

Wat we wel al op veel plekken hebben gemerkt is dat het, juist door al die regen, heel erg groen is.

Gebrande koffie

Als regelmatige koffiedrinker is het wel even wennen in de camper. Thuis en op kantoor is het zo’n gewoonte om naar de automaat te lopen, en een kopje te zetten in nog geen minuut.

In de camper duurt dat allemaal wat langer, wat op zich heerlijk is. We hebben namelijk ook alle tijd. Maar daardoor zet ik 2 of 3 keer per dag een kleine thermoskan met koffie waar ik dan even van kan genieten.

Met de percolator op het vuur duurt het een paar minuten voor je een klein kannetje hebt. Al het water moet namelijk al kokend door de filter.

En dat ging helaas op dag twee helemaal fout.

Ik was namelijk weer eens wat vergeten, nu om eerst water te vullen. Terwijl ik zat te wachten tot het potje ging pruttelen vond ik het al lang duren. In eerste instantie dacht ik dat het vuur wat klein stond, maar na een tijdje begon het ook te stinken en wist ik meteen waarom het water nog niet kookte… Juist, geen water.

Helaas was niet alleen de gemalen koffie verbrand, maar ook alle rubbers waren gesmolten. Einde verse koffie voor dit moment.

Als de brandweer

Hoewel de percolator niet meer te redden was, hebben we die gelukkig wel kunnen blussen met koud water. En dat was ook wel nodig want die was inmiddels gloeiend heet geworden. Met voldoende koud water heeft het nog een tijdje na staan stomen.

Terwijl ik dit schrijf hebben we een tijdelijke oplossing in de vorm van oploskoffie. Iets minder lekker, naar voor nu wel de enige oplossing.

En of het toeval is of niet, Tamara heeft nu een plek uitgezocht naast de Brandweerkazerne van het stadje. Gelukkig hebben zij nog niet hoeven uitrukken.

Zon(der)-energie

Zoals ik al schreef waren de eerste dagen nat en grijs. En dat maakt het gebruik van zonnepanelen toch wat ingewikkeld. We laden weinig op waardoor de accu steeds verder leeg raakt.

En hoewel we over het algemeen al bewust omgaan met onze energie, worden we daar nog efficiënter in naarmate er steeds minder procenten over blijven.

Zo zetten we het internet alleen aan als we het ook nodig hebben. En zo hebben we een aantal avonden offline voorbereid zodat we online alles snel konden afhandelen.

Inmiddels hebben we weer een hele zonnige dag achter de rug en eindigen we de dag op 90%. Dat moet met de voorspelling van morgen wel lukken om weer alles helemaal vol te krijgen.

Wandelingen

Ook hebben we deze week al weer een eerste echte wandeling gemaakt. Heerlijk de bossen in voor een wandeling op de ‘familiewandelroute’. Met onze rugzakken vol hebben we een kleine twee uur kunnen wandelen.