Berge am See [dag #44]

Het was een tijdje geleden, maar vannacht was het weer heel erg stil. Ook hadden we net als gisteren wisselvallig weer, iets wat de omgeving in meerder opzichten mooi maakten. Vandaag trokken we opnieuw de bossen in, in plaats van een wandeling langs het meer.

Extra stroom

Gisteren was een hele grijze dag, waardoor we onze powerbank wat meer hebben moeten gebruiken dan konden bijladen. Vanmorgen scheen de zon volop, waardoor ik ook meteen de zonnepanelen weer buiten heb neergezet voor wat extra energie. Later vandaag zou het opnieuw minder zonnig worden, dus nu even profiteren zo lang het nog kon.

Wisselvallig weer

Met het weer was het een gekke dag. Het begon redelijk warm en zonnig, maar als die zon achter de wolken zat, stond er ook meteen een koude wind. Tamara zat in de zon buiten, ik onder een dekentje binnen. Na de lunch zijn we weer een wandeling gaan maken. Met zonnebril op en vest aan. Het was zonnig maar fris. Ook kregen we onderweg nog regen, en tegen de tijd dat we bijna terug waren trokken we allebei ons vest uit. Het was heet in de zon.

Door het wisselvallige weer veranderde de uitzichten ook continue. Dat kwam natuurlijk ook omdat wij steeds op een ander plek stonden, maar het ene moment lag het dal mooi in de zon, het andere moment zag je de regenbuien er over trekken.

Spechtennest

Als wij samen wandelen in de bossen, dan genieten wij van de natuur. We kijken niet alleen naar de uitzichten, bomen en dieren, maar we luisteren ook. Zo kwamen we vandaag via een pad waar we opvallend veel gepiep hoorden. We stopten en zochten in stilte naar het dier wat dit geluid maakte.

We konden niets zien en slopen langzaam over het pad verder tot we opeens iets weg zagen vliegen. Opnieuw bleven we stil staan zochten de vogel. Het geluid kwam echter nog steeds bij de boom vandaan waar de vogel net weg vloog. Opnieuw slopen we achterwaarts verder weg om de vogel niet verder weg te jagen.

En die vogel kwam terug naar ‘zijn’ boom, waarvan wij vermoeden dat er ook een nestje met jongen zat. Goede foto’s heb ik niet kunnen maken met mijn ‘korte’ lens, maar wat hebben we toch weer kunnen genieten van dit moment. Met een verrekijker in stilte turen naar een vogel op een tak.

De jongen hebben we niet gezien, de twee ouders wel. Als we het goed hebben gezien waren het twee grote bonte spechten. Zoek hieronder mee. De foto’s zijn steeds meer vergroot. In de eerste serie moet je rechts van de boom kijken: