Waar we drie dagen geleden nog vol enthousiasme schreven over ‘The Seven Sisters’ is er sinds die tijd ook hier in Engeland veel veranderd. Op de dag dat we terug kwamen bij de camper na een wandeling bij de cliffs kwam de eigenaar van de pub naar ons toe dat zijn parkeerterrein afgesloten zou worden.

Alfriston
Uiteraard erg jammer, maar omdat het restaurant al enkele dagen dicht was begrepen we dit en gingen we op zoek naar een nieuwe plek om te overnachten. We vonden een camping in een heel klein en rustig dorpje. Op een heel groot Grasveld stonden we helemaal alleen, volgens de eigenaar was het seizoen nog niet begonnen.

Wandeling
de volgende ochtend werden we wakker van het geluid van vogels, koeien en paarden die in de naastgelegen weides stonden. Het zonnetje scheen wederom heerlijk en we zijn daarom na het ontbijt vertrokken voor een flinke wandeling. Bijna 20.000 stappen kwamen we terug en zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe plek om te overnachten.

Portsmouth
Die plek werd een parkeerplaats boven op de heuvel ‘achter’ Portsmouth. Helaas zonder voorzieningen omdat de nabijgelegen campings gesloten waren. Op zich nog niet erg, we konden er prima slapen en was op de route naar de Stonehenge waar we toch langs wilde gaan.

Stay home
Net zoals in Nederland breiden de maatregelen hier razendsnel uit. Ik had me inmiddels aangemeld voor updates van de Engelse overheid en daar kreeg ik wel meerdere berichten per dag van. Ook ontvingen we de Engelse variant van de NL-alert om binnen te blijven. Iets wat erg lastig is in een camper.

Stonehenge
Hoewel we wisten dat de officiële toegang tot de Stonehenge was gesloten, zou het mogelijk zijn om via de weg aan de achterzijde het bouwwerk te bezichtigen. Vol goede moed zijn we daar naartoe gereden en hebben we vanaf een naastgelegen woonwijk een wandeling gemaakt. Daarbij kwamen we langs een camperplaats, waarvan we nog hadden overwogen om daar heb te gaan. Deze werd echter door meerdere agenten ontruimt en ook werden wij gevraagd waarom we daar kwamen. Het excuus voor een ochtendwandeling werd geaccepteerd, maar na het maken van een foto was het toch echt weer tijd om terug naar onze camper te gaan.

Boetes
Nu we wisten dat alle campings gesloten waren, we niet meer ‘zomaar’ konden gaan wandelen zochten we een nieuwe plek om te overnachten. Een rustige camperplaats bij een boer, moest vast geen probleem zijn dachten we. Eenmaal daar aangekomen werd de realiteit kei hard duidelijk. Ze wilden en konden ons niet laten overnachten, daarmee riskeerden ze een boete van £1.000. Een oplossing en alternatief was er niet, alles was gesloten voor nog zeker 30 dagen. Andere maatregelen hier gelden al tot eind juni.

Realiteit
Jammer genoeg werd voor ons die droom waar we nu al maanden aan hadden voorbereid ineens onmogelijk om hier voort te zetten. Met pijn en verdriet hebben we dan ook besloten om na vannacht terug te rijden naar Dover, waar we hopen op een boot terug te kunnen.

Voor nu zit er niets anders op, dan het maken van nieuwe plannen voor de toekomst. Wellicht een herkansing (of vervolg) zodra de coronacrisus de wereld heeft verlaten.