Afgelopen week wisten we dat we een erg warme week zouden gaan krijgen. Met dat hete weer is een cabrio natuurlijk heerlijk, maar als je een camper hebt waar je het dak van mist, dan gaat er toch iets verkeerd.

Dag luik
Bij vertrek afgelopen zondag zagen we dat een van onze dakluiken niet goed dicht ging omdat deze enigszins los zat van de hendel. Omdat we er vanuit zijn gegaan dat dit waarschijnlijk al een hele tijd was, zijn we gewoon vertrokken, in de hoop dat dit geen probleem zou zijn. Maar helaas hoorden we na een paar kilometer op een N-weg een harde klap en zijn we gestopt op een pechstrook. Wat bleek, het dakje was er vandoor gegaan en lag zo’n honderd meter verderop op de weg.

Brokstukken
Tegen de tijd dat ik het van de weg kon halen was er inmiddels al wat verkeer overheen gereden, waardoor ik alleen de restjes van de weg kon halen. Gelukkig hebben we geen schade veroorzaakt bij het achterliggende verkeer. We zijn rustig doorgereden naar de camperplek waar we naartoe wilde gaan en een plekje hadden gereserveerd om een nieuw plan te maken.

Een upgrade: Dakluik 2.0
Harrie en Marion zouden deze week op woensdag bij ons langs komen, maar door ons berichtje over onze cabrio, hebben ze wat plaatsen overgeslagen en zijn ze meteen naar ons toe gereden. Met wat advies van de eigenaar van de camperplaats zijn we de volgende dag bij een camperzaak een nieuw (en veel beter en mooier) dakraam gaan halen. Samen met Harrie hebben we die er zelf weer ingezet en – tot op heden – is dat goed blijven zitten. De rest van de dag hebben we het gezellig gehad. Stiekem is het reizen in Nederland dan toch heel fijn. Dat familie eigenlijk altijd ‘in de buurt’ is.

Tekst gaat verder onder de foto’s

Schaduw
Na twee dagen zijn we allebei weer onze eigen weg verder gegaan en zijn wij een tussen de bomen beschutte plek gaan opzoeken. In de hoop dat de temperatuur in de camper niet al te hard zou oplopen. Om zelf niet de hele dag in de hitte te blijven, zijn we met de scooter gaan rijden door de Sallandse Heuvelrug, een mooi bosrijk gebied met wat stukken heide. Tijdens het stuk over de heide zag ik een mooie plek waar de sterren op de foto gezet konden worden. In de avond zijn we dan ook opnieuw terug gegaan naar die plek. Toen we daar aankwamen kwam de maan net op, een grote verlichte bol, met een hele oranje gloed er omheen. Ik heb een poging gedaan om het vast te leggen, maar dit is nauwelijks gelukt.

‘Mislukte’ foto
De volgende dag wilde we een nieuwe poging doen om de foto wel vast te leggen en beter voorbereid op pad te gaan. Ik nam nu al mijn lenzen mee, zodat de maan beter en beeld zou krijgen en het plaatje wat ik die avond ervoor zag, wel digitaal vast te leggen. We vertrokken wat eerder zodat we ook de zonsondergang nog konden zien, en daarna de maansopkomst. Helaas bleek dat we qua timing het moment niet opnieuw mee konden maken, de zon was eerder onder, de maan kwam later op. Kortom het geheel was veel minder indrukwekkend dan de dag ervoor.

Chillmode
Inmiddels staan we weer op een nieuwe camperplek tussen de bomen aan een groot meer waar Tamara gisteren zelfs nog even in heeft gezwommen. Ondanks dat het ruim 30+ graden was, heb ik van het water tot aan mijn enkels genoten, dat was afkoeling genoeg. Verder doen we erg weinig, daar is het gewoon te warm voor. Vanuit onze luie stoel maken we wat foto’s van de muisjes, vogels en insecten die af en toe langs komen.

Zelf werk ik wat in de ochtend en avond en overdag kijken we naar de Formule 1. Omdat het bereik voor 4G hier goed is hebben we een extra nacht bijgeboekt, zodat we de race van vandaag hier ook nog kunnen kijken. En morgen gaan we weer verder.

What’s next
De bestemming van morgen is nog onbekend, maar als ik naar het weerbericht kijk gaat het vast en zeker een plek worden waar schaduw te vinden is.