En het wordt ook beter [dag #20]
Zoals gisteren al geschreven verliep die dag niet helemaal volgens plan. En vandaag zal ik beginnen met de geruststelling dat vandaag alles beter was. Toch moet ik beginnen met ‘het staartje van gisteren’.
De parkeerplaats
Naarmate de avond vorderde kregen we steeds meer last van het feit dat we op het parkeerterrein stonden. Het stonk er met vlagen naar de frietlucht van de McDonald’s, auto’s en motoren gebruikten het terrein om lekker over te scheuren, en het was er gewoon druk met mensen. We zochten naar het dichtstbijzijnde alternatief zonder eisen en reden daar in het donker heen.
Avond-etappe
We bedachten ons ineens dat dit de eerste keer was dat we met de camper in het donker op doorreis waren. Vooral te merken aan het mindere zicht en de tientallen insecten die we onderweg op de motorkap en voorruit hoorden en zagen ‘botsen’. Bij de eerste twee vlekken dachten we dat een vogel op ons dak aan het meeliften was. De ruitenwissers konden het niet bijhouden en besloten af te wachten tot de ochtend om te zien wat de schade was.
Visvijver
In de ochtend werd ons pas duidelijk waar we terecht waren gekomen. Het was namelijk te donker om bij aankomst nog wat te zien, maar het bleek een mooie plek te zijn aan een visvijver. Toch maakten we ons, zoals gepland, klaar om op tijd verder te rijden. We maakten wat foto’s van de plek en zorgen er voor dan onze voorruit weer helemaal schoon was.
Ghost-town
We reden een klein half uurtje verder, naar een nieuw heel klein dorpje met een plek voor vier campers. Dit keer is hier helemaal niemand, en ook het dorpje ziet er nogal uitgestorven uit. Het uitzicht van deze hoger gelegen plek is weer om van te genieten. Na een paar uurtjes werk, ben ik alleen nog het dorp ingelopen om te bekijken of er wat foto’s gemaakt konden worden.
In de middaguren zijn hier in Frankrijk de meeste plekken gesloten, en dat maakte het dorp nog meer uitgestorven dan het anders al zou zijn. Er staan veel vervallen gebouwen en winkels leeg, anderen hebben waarschijnlijk pauze en openen vanavond weer.
Afhaalpizza
Na onze teleurstelling van gisteren wilden we het vandaag opnieuw proberen. Eten halen, en dan hopen dat het wel echt lekker is. We stonden met de camper op loopafstand van een pizzaria, en laat ons dat nu wel goed klinken. Jammer genoeg opent deze pas weer om 18 uur, wat we al laat vinden, maar goed, een alternatief zonder zelf te koken was er niet echt.
Iets na zes liep ik aan voor mijn bestelling en er was nog niet veel te doen. Inmiddels begrepen we wel dat de meeste Fransen pas veel later eten, maar dat moeten ze natuurlijk zelf weten. Nadat ik mijn bestelling had gedaan in mijn beste Frans, vroeg hij hoe laat ik wilde eten.
Omdat ik het antwoord daarop niet had ingestudeerd, werd het zo snel mogelijk. Hij keek naar zijn oven die duidelijk nog niet aan stond en zij vragend 19 uur? Er zat voor ons niet veel anders op dan wat langer op onze maaltijd te wachten.
















Jullie moeten toch zo langzaam wel aan het wennen zijn aan de avondeten tijden. Toch fijn als je moet wachten dat dan de pizza daarna extra lekker is.
Doordat we zelf nog op normale Nederlandse tijden, went dat late eten niet zo best. Ook op de Glamping aten we soms pas om 8 of 9 uur, dat zijn we gewoon niet gewend.
Het ziet er zo lekker uit……..en was beslist het wachten waard.
Die pizza was zeker de moeite van het wachten waard 😋
Ik snap dat het wennen is aan het later eten in Frankrijk.
Als wij bij Theo en Régine zijn, nemen we om 18.00 uur een klein hapje, het went snel maar eenmaal thuis eten wij ook weer vroeger.
De pizza ziet er lekker uit.
Bedankt voor de tip Loes. Afgelopen twee dagen hebben we ook wat vroeger een broodje genomen en dan wat later eten.